دل

هر بار که می‌خواهم به سمتت بیایم 

یادم می افتد 

دلتنگی 

هرگز بهانه خوبی

برای تکرار یک اشتباه نیست ... 

با خیالت عمری،روز و شب درگیرم

توی رویام هر شب،دستتُ می گیرم

بی تو خیلی تنهام، چقد از من دوری

رفتی و با گریه، گفتی که مجبوری

تو دلم آتیشه، بگو بر می گردی

با نگاه ِ خسته ت، منو عاشق کردی

اگه عاشق باشیم، دوری َم شیرینه

لحظه هامون رنگه، شادیُ می بینه

واسه رویای من، بهترین تعبیری

اگه باهم بودیم، دستمو می گیری؟

بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل
بی روی توام، نه عقل بر جاست، نه دل

این غم، که مراست کوه قافست، نه غم
این دل، که توراست، سنگ خاراست، نه دل

دگر از درد تنهایی، به جانم یار می‌باید
دگر تلخ است کامم، شربت دیدار می‌باید

ز جام عشق او مستم، دگر پندم مده ناصح
نصیحت گوش کردن را دل هشیار می‌باید

مرا امید بهبودی نماندست، ای خوش آن روزی
که می‌گفتم: علاج این دل بیمار می‌باید

بهائی بارها ورزید عشق، اما جنونش را
نمی‌بایست زنجیری، ولی این بار می‌باید

دوست داشتن های یواشکی

ادم را تا انتهای جنون میبرد …

قلب است دیگر

گاهی دلش می خواهد پُر شود از وجود کسی

ولی به کسی چیزی نگوید